^{این روزها مشغول مطالعه ی رمان " کلبه ی عمو تم " نوشته ی خانم " هریت بیچر استو " بودم . کلبه ی عمو تم مسلما یکی از بهترین رمانهاییست که تا به حال خوندم .}

^{گرچه اصل مطالعات آزاد من مربوط به رمانهای خارجی میشه اما معمولا چیزی از اونها در وبلاگ ثبت نمی کنم . شاید علت اختصاص این پست به یک رمان این بود که کلبه ی عمو تم برای من صرفا یک داستان نبود . انگار در طی رخداد ها با همه ی فراز و فرود ها همراه بودم و خودم رو جزئی از ماجرا می دیدم .}

^{برای این پست بخشی رو که با حال و هوای فعلی خودم هم سازگار تر بود انتخاب کردم . این بخش مربوط به صحنه ی عروج همیشگی تنها دختر " سن کلار " ، " اوانژلین " است .}

 ^{سن کلار از جا بر خواست و به اتاق اوا رسید و روی تخت کودک خم شد . اما چه دید که ناگهان دلش آرام گرفت ؟ چرا یک کلمه هم میان آنها رد و بدل نشد ؟}

^{بیش از یک ماه از شروع کلاسها می گذره. این اولین مطلبی است که در ترم جدید در مورد دانشگاه ثبت می کنم . این ترم دانشگاه خیلی دلگیر تر از قبل به نظر می یاد .}

^{هوای گرفته و ابری پاییز ، درختهای بلند و دست به هم داده ی کاج با اون سایه های خفه و سنگینشون ، سالنهای قهوه ای رنگ ِ تو در توی دانشگاه ، عبور و مرور پی در پی دانشجوهایی که برای کسب نمره ، و نه علم مدام پله ها و سالن ها رو گز می کنند و خلاصه انگار ابر و باد و مه و خورشید و فلک همه دست به دست هم دادند تا این ترم فضای دلگیری رو رقم بزنند .}

^{نمی دونم، شاید هم اینطور نباشه . شاید بازتاب نگاه خودمه که همه چیز رو بد نشون می ده .}

^{ظاهرا این شستن چشمها که سهراب ازش حرف می زنه کار چندان راحتی هم نیست !}

^{هست ؟!}

_{نوشتن از غم ها و دلتنگی ها گرچه باعث آرامش خاطر انسان می شه ، ولی ممکنه غمی بشه بر دل دیگران . از پستهای بعد سعی می کنم وبلاگم رو رفته رفته به شرایط عادی قبل برگردونم .}

                   ^{دیگر از غم نسرایم سخنی                         می برم سر به گریبان سکوت}