^{ای در خور اوج ! آواز تو در کوه سحر، و گیاهی به نماز
غم ها را گل کردم ،
                                                           پل زدم از خود تا صخره ی دوست .}

^{من هستم ، و سفالینه تاریکی ، و تراویدن راز ازلی .
سر بر سنگ ، و هوایی که خنک ، و چناری که به فکر ،
                                                              و روانی که پر از ریزش دوست .}

^{خوابم چه سبک ، ابر نیایش چه بلند ، و چه زیبا بوته ی زیست .
                                                                             و چه تنها من !}

^{تنها من ، و سر انگشتم در چشمه ی یاد ،
                                                                           ... من از تو پرم}

^{ای زمزمه ی باغ هم آهنگی کاج و من ترس !
هنگام من است ، ای در به فراز ، ای جاده به نیلوفر
خاموش پیام !}

^***********

^{" سهراب سپهری " از مجموعه شرق اندوه .}

امروز اولین جلسات ترم جدید رو پشت سر گذاشتیم .

نکته ی جالبی که امروز شاهدش بودیم  ، برگزاری نمایشگاه حجاب بود .

خوب ، به سلامتی در برگزاری نمایشگاه حجاب هم خود کفا شدیم و دیگه نیازی نیست تا واحد آقایان بریم !

این نمایشگاه که ظاهرا چند روزی از افتتاحش می گذره در مرکز یکی از سالن های پر رفت و آمد دانشگاه دایر شده و بنا بر این دانشجویان خواسته و ناخواسته روزی چند بار از نمایشگاه دیدن می کنند . که البته این عمل ابتکاری نه به جهت ذوق و سلیقه ی مسئولین ذی ربط ، که به دلیل عدم وجود حتی یک سالن کوچک برای برگزاری چنین نمایشگاه هایی است!

نکته ی جالب توجه دیگری که در این نمایشگاه به چشم می خورد ، خلاصه کردن تمام معنای حجاب در چادر بود . چرا که جز چادر هیچ پوشش دیگری به نمایش گذاشته نشده بود . که البته با در نظر گرفتن دیدگاههای مسئولین دانشگاه ، چنین امری چندان هم دور از انتظار نبود !

این هم صحنه هایی از نمایشگاه :

^{*******
" نیما یوشیج  "}

رویت را مخراش ! مویت را پریشان مکن زینب !
از اعماق جگر فریاد بزن : "  حسین هنوز زنده است نا مردمان ! "
اما نفرین نکن !

نه ، نه ، شکوه نکن زینب ! با خدا شکوه نکن ! از خدا گلایه نکن . فقط سرت را بر روی شانه های آرام بخش خدا بگذار و های های گریه کن. خودت را فقط به خدا بسپار و از او کمک بخواه.خودت را در آغوش گرم خدا گم کن و از خدا سیراب شو ، اشباع شو ، سرریز شو .
آن چنان که بتوانی دست زیر پیکر پاره پاره ی حسین بگیری و او را از زمین بلند کنی و به خدا بگویی :

" خدا ! این قربانی را از آل محمد قبول کن ! "

********

از کتاب "آفتاب در حجاب" نوشته :سید مهدی شجاعی .

^{در  نگاه  کسانی  که  پرواز  را  نمی فهمند ، هرچه  بیشتر  اوج  بگیری  کوچک تر  می شوی  !}