خیلی وقت بود که با هم مشکل داشتند.
همین چند روز پیش چشم هاشون رو بسته بودند و دهنشون رو باز کرده بودند و ایستاده بودند تو روی هم.
می گفتند ما برای هم ساخته نشدیم. می گفتند دیگه از دیدن هم بیزاریم.
دیروز حتی تا پای طلاق هم رفته بودند اما با وساطت بزرگان فامیل رضایت داده بودند که عروسی کنند و به قول معروف بروند زیر یک سقف و باز هم چند روزی همدیگر رو تحمل کنند!
امروز کارت دعوت مراسم عروسیشون رو آوردند در خونه.
روش نوشته شده بود:
خانه ی کوچک ما رویایی است
و در آن خاطره ها رنگارنگ
یاد آن لحظه که با هم باشیم
شاد از آن لحظه ی با هم بودن!

...  عجب  !!!

******
امروز شاهد برگزاری همایش ادبی "پروین" در فرهنگ سرای جوان بودیم. شعرای نام آشنایی هم به همین بهانه امروز مهمان ما قمی ها بودند. اگر زنگ خوردن های بی وقفه ی تلفن های همراه و پچ پچ های لاینقطع دخترای دبیرستانی رو فاکتور بگیریم، همایش خوب و پرباری بود.
جای همه ی پروین دوستان خالی!

 

آری هنوز هم
                      دریای آرزو

    در این دل شکسته ی من موج می زند
                                                

                                         راهی به دل بجو!

^{_{بعد از مدت ها دوری از جو دانشگاه، امروز اولین جلسات سال جدید رو پشت سر گذاشتیم.}}

^{_{امروز یکی از شلوغ ترین روزهای دانشگاه بود.}}

^{_{از اون روزهایی که تو سرویس های دانشگاه جای سوزن انداختن نیست،از اون روزهایی که پیدا کردن نیمکت خالی توی کتابخونه می شه یه رویا، از اون روزهایی که برای خرید یه آبمیوه باید یک ربع توی صف ایستاد و از اون روزهایی که برای رفتن به سایت حتما باید وقت قبلی گرفت.}}

^{_{اما خوب...}}

^{_{شلوغی های دانشگاه هم قشنگی های خاص خودش رو داره دیگه!
دوباره پر رفت و آمد دیدن دانشگاه حس خوبی داشت!}}

^{خدایا عهد می بندم
از این پس بی شکایت دوست خواهم داشت
بی توقع مهر می ورزم
خداوندا، بلندای دعایت را عطایم کن
تو معشوق همه عالم
                                                  از این پس، عاشقی را پیشه ام فرما
خداوندا، تو را من دوست می دارم
تو گرمای محبت را عنایت کن
                                                زمینی بنده ام اما، یقینی آسمانی را عطایم کن
خدایا قدرتم ده تا ببخشم آن که من را سخت آزرده ست
خدایا من چه می گویم؟!
                                      چنانم کن که می خواهی
                                                                             مرا آن کن که می دانی!}

^{" کیوان شاهبداغی"}

^{تا به حال هیچ فکر کردین،
چقدر خوبه که گذرا بودن، سرنوشت محتوم همه ی سال هاست؟!
بزرگی می گفت: " این لحظه های گذرا اون قدر توانایی ندارن که بخوان برای ما خوبی و بدی به ارمغان بیارن . این ما هستیم که تصمیم می گیریم که لحظه ای رو خوب رقم بزنیم یا بد."
امیدوارم امسال همه ی ما اون قدر توانایی داشته باشیم که بتونیم از هر لحظه برای خودمون ابدیتی بسازیم!}

^{ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از  من اگر مستم نسازد آفتاب
ای دریغ از ما  اگر کامی نگیریم از بهار}

                                           ^{" سال نو  مبـــــــــــــــــــــــــــــــــــــارک "}