طوطی برای اینکه بتونه راهی به باغچه ی با صفای حیاط پیدا کنه، خودش رو به مُردن زد.

بازرگان هم که مرد شریفی بود،

با احترام طوطی رو از قفس بیرون آورد و تو باغچه ی حیاط دفن کرد...!

 در پی همایش "شب های موسیقی ایران" و شب نشینی های اهل هنر، هفته ی پیش تالار وحدت تهران پذیرای جمع هنرمندان موسیقی قم بود.
شاید سه سال پیش که "انجمن سرود و آهنگ های انقلابی" با کمترین امکانات و بیشترین محدودیت های ممکن در قم تاسیس شد، هیچ کس حتی تصور هم نمی کرد چنان استقبالی توسط جوانان قم صورت بگیره که امروز کاروان هنرمندان استان بتونند چهار گروه موسیقی حرفه ای رو برای اجرا ارائه بدهند. اون هم با هم نوازی هنرمندان خانم!
برنامه اصلی هنرمندان با اجرای گروه محلی"چگور" آغاز شد. گرچه موسیقی و آواز این گروه به زبان آذری بود ولی از اونجا که این نوع موسیقی مربوط به ایلیات شاهسون بوده و یکی از بخش های استقرار این ایل در قم است، بنابراین این سبک و سیاق موسیقی به نوعی موسیقی قم هم به حساب می یاد.
بعد از اجرای فوق العاده و تاثیرگذار گروه چگور، نوبت به سخنرانی مدیر کل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استان رسید. و چقدر هم صحبت هاشون به جا بود! از حضور میلیونی هنرمندان در مراسم تشییع پیکر آیت الله فاضل لنکرانی گفتند و از احترام خاصی که هنرمندان برای فتاوای مراجع عالی قدر قائل هستند و برکات انقلاب اسلامی که موسیقی ایران زمین رو که می رفت به قهقرا کشیده بشود نجات داد و...!!
اجرای بعدی با گروه کوبه ای "ضرب سماع" بود، مجموعه ای 32 نفری از نوازندگان دف و تنبک به همراه آواز و ضرب باستانی مرشد سید محمد علی اسحاقی. این گروه تنها گروه موسیقی استان بود که جمعی یازده نفره از دف و تنبک نوازان خانم رو هم در بر می گرفت. چهار قطعه ی پرشور هم توسط نوازندگان ضرب سماع تقدیم مخاطبان شد و نوبت به اجرای حرکات هالای رسید.
حرکات هالای در واقع نوعی رقص مربوط به همان ایل شاهسون است که بخشی از اجرای گروه چگور به حساب می آمد. گروهی به همراه اجرای سرنا و دایره و دهل روی صحنه دست افشانی و پایکوبی می کردند که در نوع خودش واقعا جالب بود. یکی از جوانان آذری زبان سالن هم که از دیدن اجرای آذری، اون هم توسط هنرمندان قمی حسابی شوکه شده بود، عنان اختیار از کف داده بود و مشتاقانه با صدای بلند و لهجه ی شیرین آذری شروع کرده بود به مدح آذربایجان! حتی ایستاد تا با رقص شانه هنرمندان رو دورادور همراهی کنه که خوشبختانه توسط همراهانش کنترل شد!
بعد از اجرای هالای از استاد"حمیدرضا نوربخش" خواننده محترم استان برای سخنرانی درخواست به عمل اومد. ایشون هم که ظاهرا دل پر دردی از نابرابری ها داشتند، ضمن تشکر و قدردانی از مسئولین هنری استان، انتقادات و پیشنهاداتی رو هم برای بهبود شرایط هنرمندان استان به مسئولین ارائه دادند که حقیقتا به جا بود. از جمله اینکه چرا نام انجمن موسیقی قم رو "انجمن سرود و آهنگ های انقلابی" گذاشتند؟! سرودهای انقلابی خودشون یک ژانر خاص رو در بر می گیرند و بنابراین نمی تونند نماد موسیقی کل استان باشند. به هر حال، از محدودیت های بی حساب گفتند و استعداد هایی که دارند دست نخورده باقی می مونند. در بخشی از گفته هاشون هم از علما و مراجع محترم خواستند که کمی واقع بینانه تر به موسیقی نگاه کنند و بپذیرند که هیچ اشرافی به موسیقی ندارند و بر اساس برخی عقاید قدیمی با موسیقی برخورد می کنند. چنین بخش هایی از سخنرانیشون با تشویق حضار (که اکثریت قمی بودند) همراهی می شد.
آخرین بخش برنامه هم تجلیل از هنرمند پیشکسوت عبدالصاحب طهماسبی و پس از اون اجرای گروه موسیقی چکامه به سرپرستی آقای امیر حسن حاج ابراهیمی و خوانندگی آقای امیر زینلی و مجموعه ای از نوازندگان نی، تار، کمانچه، سنتور، عود، دف و تنبک بود که با کار فوق العاده شون خاطره این شب رو برای همیشه در ذهن حضار ثبت کردند. و نهایتا حضور هنرمندان در بین تماشاچیان و انبوه هوادارانی که با دسته های گل از موسیقیدانان سخت کوش و فروتن قم تقدیر کردند.
به همه ی فعالین هنری استان که تمام محدودیت ها رو فروتنانه تحمل می کنند و همچنان خوش می درخشند خسته نباشید می گم!

دیروز انتخابات انجمن زبان انجام شد، در حالی که به بیشتر دانشجویان سال سوم حتی اطلاع داده نشده بود که انتخاباتی در پیش است و می تونند برای عضو شدن اقدام کنند!
انتخابات گروه زبان در حالی انجام شد که سال سومی ها برای رای دادن حاضر نشده بودند و انتخابات رو تحریم کردند. بنا بر این به احتمال زیاد انجمن علمی ادبیات انگلیسی این ترم در دست دوستانی خواهد بود که هنوز هیچ واحد ادبیاتی پاس نکردند!
واقعا جای تاسفه!

**********
تصویری که در زیر مشاهده می کنید کمیک استریپی هست که ظاهرا توسط تعدادی از خانم های دانشگاه به صورت بی نام و نشان طراحی و در بخش های مختلف سالن ها نصب شده.
این اولین باریست که شاهدیم دختر خانم های دانشگاه برای بیان مشکلاتشون دست به طنز و کاریکاتور برده اند. موضوع اصلی تمام نمایه ها هم نا برابری امکانات رفاهی در واحد خواهران و برادران است!
در تصویر اول سرویس های رفاهی خواهران و برادران رو می بینید در حالی که یکی از آقایون شکایت می کنند که چرا صندلیشون به اندازه کافی نرم نیست(!) و خانم ها هم از ذوق اینکه امروز می تونند به هر نحوی شده جایی در سرویس پیدا کنند، سر از پا نمی شناسند!
در یکی از تصویر ها هم تابلوی اعلانات رو می بینید که در اون از خانم ها خواسته شده برای بهره گیری از امکانات غیر ضروری مثل آب، برق و... به واحد برادران مراجعه کنند. البته با گرفتن چندین و چند نامه و مجوز و...!