ناتانائیل، کاش هیچ انتظاری در وجودت رنگ هوس به خود نگیرد. بلکه آمادگی برای پذیرش باشد. منتظر هر آنچه به سویت می آید باش و جز آنچه به سویت می آید آرزو مکن. جز آنچه داری آرزو مکن. بدان که در لحظه لحظه ی روز می توانی خدا را به تمامی در تملک خویش داشته باشی. کاش آرزویت از سر عشق باشد و تملک عاشقانه!

... ناتانائیل، تنها خداست که نمی توان در انتظارش بود. در انتظار خدا بودن، ناتانائیل، یعنی در نیافتن اینکه او را هم اکنون در وجود خود داری. تمایزی میان خدا و خوشبختی قائل مشو و همه ی خوشبختی خود را در همین دم قرار ده.
... نگرش تو باید در هر لحظه نو شود.

ناتانائیل، کتابم را به دور افکن!
به خود بگو که اینها یکی از هزاران نگرش ممکن در رویارویی با زندگی است. نگرش خود را بجوی. آنچه را دیگری نیز می تواند به خوبی تو انجام دهد، انجام مده. آنچه را دیگری نیز می تواند به خوبی تو بگوید و بنویسد، مگو و منویس. در درون خویش تنها به چیزی دل ببند که احساس می کنی در هیچ جا، جز در تو نیست. و از خویشتن با شکیبایی و ناشکیبایی ، آه!
موجودی بیافرین که جانشینی برایش متصور نباشد!